محمدرضا نوايي
محمدرضا نوايي، فرزند محمود، در سال 1327 خورشيدي در تهران به دنيا آمد. وي پس از گذراندن تحصيلات ابتدايي و متوسطه در دانشگاه ملي (شهيد بهشتي) در رشته حقوق به تحصيل پرداخت. او در دوران دبيرستان با کشتي آشنا شد. از آن پس به باشگاه خاور رفت و زير نظر رحمت‌الله غفوريان به تمرين پرداخت. در مسابقه باشگاه‌هاي تهران رتبه چهارم را به دست آورد. در مسابقات کشتي جوانان، نفر دوم و در هفده سالگي هم‌زمان با گرفتن ديپلم، نفر اول جوانان کشور شد. نوايي بر اثر آسيب‌ديدگي دست، در مسابقات جهاني دانشجويان در سال 1973 يونيورسياد مسکو، نفر دوم شد. اين آسيب‌ديدگي دست تا آخرين روزهاي حيات ورزشي او را رنج مي‌داد. نوايي از سال 1355 کشتي را رها کرد. مسابقات و نشان‌هاي محمدرضا نوايي از اين قرار است:
در بازي‌هاي المپيک 1976 مونترال کانادا موفقيتي کسب نکرد؛ در مسابقات جهاني تهران در سال 1973 نشان برنز گرفت؛ در مسابقات آسيايي در سال 1974 نشان برنز گرفت؛ در جام جهاني 1974 لامس پالماس اسپانيا نشان طلا گرفت؛ در جام آريامهر سال 1350، نشان طلا؛ 1351، نشان نقره و 1353، نشان طلا دريافت کرد؛ در سال 1971 تفليس شوروي، مقامي به دست نياورد؛ در سال 1974 بغداد، نشان طلا؛ در سال 1975 فرايبورگ آلمان غربي، نشان طلا؛ سال 1975 در لايپزيک آلمان شرقي، نشان برنز گرفت.
محمدرضا نوايي از سال 1367 همکاري خود با فدراسيون را در مقام مربي تيم ملي آغاز کرد و در بازي‌هاي آسيايي 1986 سئول، عنوان سرمربي تيم ملي اين تيم را همراهي کرد. او به علت مشکلات تنفسي، ورزش را کنار گذاشت و در دانشگاه شهيد بهشتي در رشته تربيت‌بدني کارشناسي ارشد گرفت. نوايي اکنون عضو هيئت علمي دانشگاه بهشتي است و هم زمان در صدا و سيما به گزارشگري و توليد برنامه‌هاي ورزشي در رشته کشتي مشغول است. وي در کشورهاي مختلف به تدريس فنون کشتي پرداخته که در پرونده آموزشي او به يادگار مانده است.
